چند روزی بخاطر کسالت نتونستم بلاگ رو آپ کنم که ازین بابت خیلی متاسفم. اما تو این چند روز خبرها و اتفاقات مختلفی افتاد که حیف دیدم از کنارش بگذرم.

اول این خبر خوب رو بدم که "امید" تک درنای جمعیت غربیِ درناهای سیبری، چهارشنبه گذشته با تاخیری که باعث نگرانی دوستداران محیطزیست شده بود، در تالاب فریدونکنار فرود اومد. چند پست قبل درباره "امید" توضیح داده بودم. این خبر هرچند برام خوشحال کننده بود اما تصور آیندهای که این درنا خواهد داشت برام خیلی ناراحت کنندست.

اول این خبر خوب رو بدم که "امید" تک درنای جمعیت غربیِ درناهای سیبری، چهارشنبه گذشته با تاخیری که باعث نگرانی دوستداران محیطزیست شده بود، در تالاب فریدونکنار فرود اومد. چند پست قبل درباره "امید" توضیح داده بودم. این خبر هرچند برام خوشحال کننده بود اما تصور آیندهای که این درنا خواهد داشت برام خیلی ناراحت کنندست.
بنظرم یه کمپین نیازه تا "امید" رو به همه ایرانیها بشناسونه تا نمادی باشه برای مبارزه با تخریب محیطزیست! تا مانعی باشه برای اینکه جلوی خیلی از رفتارهای خودآگاه و ناخودآگاه بشری که باعث گرفتن جون خیلی از موجودات زنده میشه، گرفته بشه!
خبر دوم اما خیلی خوشحال کننده نیست. خبر شکست ناباورانه علیرضا کریمی، قهرمان کشتیگیر ما که به دستور مربیان برای عدم رویارویی با حریف اسرائیلی در دور بعد؛ آنچنان دل ورزشدوستان رو به درد آورد که شاید سابقه قبلی نداشته. ما در ورزش کم غصه نخوردیم، بخاطر نرفتن به جامجهانی گریه کردیم، برای حذف ورزشکارا و تیمهامون از مسابقات اشک ریخیتم، حتی برای از دست دادن ورزشکار جانبازمون در همین پارااُلمپیک قبلی تا مدتی شوکه بودیم! اما این یکی ازون مواردی بود که علیرغم شایستگی و بدلیل غیر ورزشی نماینده ما از مسابقات کنار میرفت.
این ناراحتی با هیچکدوم از قبلیا قابل مقایسه نیست!
مسئله سوم بیستمین سالگرد صعود تیمملی فوتبال به جامجهانی ۱۹۹۸ فرانسه و خاطره اون بازی بیادماندنی با استرالیاست. ۲۰ سال پیش من دانشآموز پنجم دبستان بودم. شیفت صبح بودیم و زود دویدم سمت خونه که بازی رو ازدست ندم. حدود ۱ ظهر بود که بازی شروع شد. بعد گل دوم استرالیا، چون تجربه باخت به قطر و ژاپن و عربستان رو داشتیم؛ به کل نامید شده بودیم اما اونروز قرار بود یه جشن ملی باشه برامون. سالهای خوبی بود. بعد استرالیا برد برابر امریکا و بعدها برد مقابل کویت تو فینال بازیهای آسیایی کلی موفقیتهای شیرین بود که شیرینیش هنوز از یادمون نرفته.
نکته جالب اینه که فکرکنم هنوز بعد از اون بازی با استرالیا بازی نکردیم و هر ایرانی که بهش میگن استرالیا اول یاد بازی ملبورن میفته!
این وسط یادی کنیم از "والدیر ویرا" مربی نازنینی که ما رو برد جام جهانی فرانسه ولی بعضیها با ناحقی کنارش گذاشتن. مصاحبه چند شب پیش ویرا با بیبیسی فارسی رو در اینترنت حتما ببینید.
نکته جالب اینه که فکرکنم هنوز بعد از اون بازی با استرالیا بازی نکردیم و هر ایرانی که بهش میگن استرالیا اول یاد بازی ملبورن میفته!
این وسط یادی کنیم از "والدیر ویرا" مربی نازنینی که ما رو برد جام جهانی فرانسه ولی بعضیها با ناحقی کنارش گذاشتن. مصاحبه چند شب پیش ویرا با بیبیسی فارسی رو در اینترنت حتما ببینید.